Als klein meisje had ik krullen, deze verdwenen rond mijn 5e jaar en kwamen weer terug toen ik de pil ging slikken op mijn 19e. Ze bleven weer een paar jaar en toen kwamen ze (halleluja!) weer terug toen ik officieel klaar met ontzwangeren was. Cruciaal bij het behouden van deze krullen is een hele goede kapper, dat heb ik inmiddels wel door. Toen ik dan ook DE tip kreeg voor een krullenkapper die geen wachtlijst heeft of je afperst, wilde ik dan ook meteen het adres horen. Een half uur rijden met de auto, zeer acceptabel.
Deze kapper is niet zomaar een kapper, werd mij al verteld. Het is een soort sociale werkplaats/ ontmoetingsplek. Bij binnenkomst staat er een steigerhouten balie waar iemand staat met afstand tot de arbeidsmarkt, die je de tijd moet gunnen om even jouw afspraak te controleren. Tegenover de balie staat een stellingkast met allerlei natuurlijke producten. Aan het einde van de ruimte de deur naar de keuken, waar altijd gekookt wordt voor het personeel. Je mag wachten op de oude doorgezakte chesterfield bank, waar je niet meer uit kunt opstaan. Een mevrouw van zeker 80 plus, de moeder van de eigenaresse, sjokt heen en weer en helpt een handje door kopjes kruidenthee te schenken, soep te koken en handdoekjes te verwisselen.
Tijdens het wachten kan ik mijn ogen de kost geven aan het interieur, dat regelmatig weer verandert. De eigenaresse verbouwt eigenhandig haar salon en huis met allemaal materialen die ze kan hergebruiken. Dit doet ze naast het runnen van haar eigen zaak. En vakantie, daar wordt ze maar onrustig van. Aan de bezoekers kan ik mij ook vergapen. Van jong tot oud komen ze speciaal naar deze kapper toe. Na mijn eerste bezoek rekende ik een zeer acceptabel bedrag af, had ik een prachtige bos (harde) krullen, advies gekregen over het behouden van mijn krullen, een verzorgingsproduct en de laatste roddels gehoord onder het genot van een kopje kruidenthee. Ik vertelde mijn moeder over mijn ervaring en ook zij probeerde het eens uit. Inmiddels is ook mijn oppas fan en heb ik ze al aardig wat klanten bezorgd. En dat is maar goed ook, want ik wil dat deze kapper voorlopig kan blijven bestaan. Niemand anders mag mijn haar nu knippen.
Guusje was ook wel benieuwd en wilde een keer met mij mee. Dus we maakten er meteen een meiden uitje van samen. Guusje liet zich helemaal in de watten leggen, met een wasbeurt, föhnen van de haren en een mooie kleurenvlecht. Ik knip overigens haar haren normaalgesproken zelf, omdat dit een hoop geld bespaart, dat deed mijn moeder ook altijd. Ondertussen werd ook ik geholpen en lag ik met mijn hoofd in de wasbak, waar het masker kon intrekken in mijn haar. Het rook naast mij naar krulspeldenvloeistof van de oude mevrouw, met nog maar weinig haren op haar hoofd. Ze was net door de kappers assistent opgehaald uit het verzorgingstehuis om de hoek en werd uit haar rolstoel in de kappersstoel bij de wasbak gehesen door de eigenaresse en de kappers assistent. Aan de andere kant van de ruimte zat een vrouw onder de droogkap voor highlights met een kopje groentesoep en een goed roddelblad.
Later hoorde ik boven het föhnen uit de laatste updates van de verbouwing van het huis van de kapster en over een mislukte traject met een stagiaire. Dat het zo lastig is om goed personeel te vinden en ze zich zo makkelijk ziek melden tegenwoordig. ‘Ze kunnen ook niks meer hebben.’ Zo worden zeker 4 klanten tegelijk geholpen, maar krijgt iedereen evenveel aandacht en loopt naar buiten met een tevreden lach en een mooie bos haar. Ook de mevrouw met slechts 4 slierten haar op haar hoofd krijgt een dosis zelfvertrouwen cadeau en een beetje liefdevolle aandacht. Loopt dit wel eens uit de hand, vroeg ik? Ik kan mij voorstellen dat mensen ook puur voor het praatje met jou komen. Dat was ook zo, er is zelfs een klant die steeds weer iets verzint, waardoor ze toch even langs moet komen. ‘En hoe ga je daarmee om?’ vroeg ik haar. ‘We kletsen even wat, ik pruts wat aan haar haren en ik verdien er wat geld mee, zij gaat blij de deur uit. Ik zie het probleem niet zo.’
De oplossing voor eenzaamheid en het gemis van liefdevolle aandacht, ik zie ‘m wel hoor!
Anna schrijft 